Psychologia wyjaśnia, że przerywanie nie zawsze jest niegrzeczne i może wskazywać na określone cechy emocjonalne.
Przerywanie rozmówcy jest często postrzegane jako brak szacunku, ale psychologia sugeruje, że takie zachowanie może mieć wiele znaczeń. Nie zawsze ma ono złośliwy charakter i w dużej mierze zależy od kontekstu i osobowości.
Odpowiedź jest taka, że według różnych badań dotyczących komunikacji międzyludzkiej przerywanie może być związane z niepokojem, impulsywnością lub potrzebą potwierdzenia swojej ważności. W wielu przypadkach osoba nie próbuje narzucić swojej woli, a raczej aktywnie uczestniczyć w rozmowie.
Eksperci zidentyfikowali kilka psychologicznych przyczyn tego nawyku. Do najczęstszych należą:
- Niepokój lub entuzjazm , które powodują, że osoba zaczyna mówić, nie czekając na swoją kolej.
- Potrzeba aprobaty , aby czuć, że jest się słuchanym lub docenianym.
- Impulsywność związana z trudnościami w regulowaniu emocji.
Istnieje również bardziej dominujący styl komunikacji, w którym przerywanie służy jako sposób kontrolowania rozmowy. W takich przypadkach celem jest potwierdzenie swojej władzy lub narzucenie własnego punktu widzenia, co często ma miejsce w środowisku pracy lub podczas napiętych dyskusji.
Jednak eksperci zaznaczają, że umiejętność przerywania nie jest czynnikiem determinującym osobowość. Aktywne słuchanie, szacunek dla ciszy i uważne traktowanie innych to umiejętności, które można rozwijać i doskonalić z biegiem czasu.
