Sąd Najwyższy w Madrycie odrzucił apelację emeryta, wyjaśniając, że firma ma prawo przywrócić go do pracy zamiast wypłacać odszkodowanie, ponieważ pobieranie emerytury nie stanowi istotnej przyczyny uniemożliwiającej zatrudnienie.
Pracownik z Madrytu nie otrzyma odszkodowania w wysokości 6121,39 euro , którego domagał się po tym, jak jego zwolnienie zostało uznane za niesprawiedliwe, ponieważ Sąd Najwyższy w Madrycie (TSJM) potwierdził, że firma miała prawo przywrócić go do pracy, a jego status emeryta nie zwalnia go z obowiązku przyjęcia tego przywrócenia.
Orzeczenie sądu odrzucające apelację pracownika ustanawia jasny precedens, rozróżniając przejście na emeryturę od trwałej niezdolności do pracy, podkreślając, że system zabezpieczenia społecznego pozwala na łączenie lub zawieszanie wypłat emerytalnych w celu powrotu do pracy. W ten sposób orzeczenie sądu potwierdza, że gdy firma decyduje się na przywrócenie do pracy po niesprawiedliwym zwolnieniu, pracownik nie może odmówić przyjęcia tej decyzji, powołując się na swój status emerytalny, i zamiast tego zażądać rekompensaty finansowej.
Sprawa dotyczyła zwolnienia dyscyplinarnego, które sąd pracy uznał za niesprawiedliwe, przyznając firmie, zgodnie z prawem pracy, prawo do przywrócenia pracownika do pracy lub wypłacenia mu odszkodowania. Firma poinformowała o swojej decyzji o przywróceniu pracownika do pracy listem poleconym. Jednakże poinformował on firmę, że przeszedł już na emeryturę z konsekwencjami finansowymi od lipca 2023 r. i uważa, że sytuacja ta uniemożliwia mu powrót na poprzednie stanowisko, dlatego zażądał automatycznej wypłaty odprawy w wysokości 6 121,39 euro.
Przejście na emeryturę nie oznacza niezdolności do pracy.
Istotą sporu prawnego było to, czy przejście na emeryturę stanowi „prawną lub materialną niemożność” ponownego zatrudnienia, podobnie jak śmierć lub trwała niezdolność do pracy . Sąd w Madrycie, opierając się na orzecznictwie Sądu Najwyższego , rozstrzygnął tę kwestię, odrzucając taką równoważność.
W orzeczeniu zaznaczono, że obowiązujące przepisy „umożliwiają emerytom powrót do pracy, zawieszając jednocześnie wypłatę emerytury” , dlatego w przeciwieństwie do przypadków całkowitej niezdolności do pracy, pracownicy, którzy przeszli na emeryturę, zachowują pełną zdolność prawną i fizyczną do pracy, co sprawia, że wybrana przez firmę opcja przywrócenia do pracy jest całkowicie ważna i podlega wykonaniu .
Pracownik twierdził również, że firma nadużyła jego praw, wybierając przywrócenie do pracy, wiedząc o jego przejściu na emeryturę, wyłącznie w celu uniknięcia wypłaty odprawy. Sąd odrzucił ten argument, stwierdzając, że firma „po prostu wykonała część rozstrzygającą wyroku” i że wybór przywrócenia do pracy, jako najmniej kosztownego rozwiązania, jest prawem przysługującym jej na mocy prawa, bez żadnych złych intencji.
W związku z tym, odrzucając proponowane przywrócenie do pracy, pracownik sam rezygnuje z wykonania orzeczenia sądowego. Orzeczenie sądu ostatecznie zwalnia firmę z wypłaty jakichkolwiek kwot, pozostawiając emeryta bez rekompensaty finansowej, której domagał się za rozwiązanie umowy.
