Prawo dotyczące własności poziomej (LPH) określa sposób postępowania w stosunku do sąsiada, który prowadzi „irytującą, szkodliwą, niebezpieczną lub niezgodną z prawem działalność”. Oto kroki, które należy podjąć.
Spis treści
Mieszkanie w bezpośrednim sąsiedztwie sąsiadów może czasami stanowić poważny problem . W idealnym przypadku powinny to być pozytywne i przyjazne relacje, obejmujące nawet wzajemną pomoc między właścicielami lub najemcami. Jednak nie zawsze tak jest i mogą pojawić się tarcia, które pogarszają te relacje i utrudniają codzienne życie sąsiadów na tym samym piętrze lub w tym samym budynku.
Jedną z przyczyn, które często komplikują relacje sąsiedzkie, są zapachy, które czasami muszą znosić mieszkańcy innych domów. Czasami zdarza się to sporadycznie, ale nie zawsze, a czasami zapach jest stały i staje się bardzo nieprzyjemny. Wtedy pojawia się pytanie: jak poradzić sobie z takim problemem? Na przykład bardzo nieprzyjemny zapach może pochodzić z kuchni sąsiedniego domu, z dołu lub z góry i może stać się nie do zniesienia.
Zazwyczaj w takich sytuacjach próbuje się porozmawiać, zapytać sąsiada, dowiedzieć się, skąd pochodzi zapach i co go powoduje, i spróbować rozwiązać problem poprzez rozmowę. Jednak nie zawsze jest to takie proste. W takich przypadkach konieczne jest przekazanie skargi do wyższych instancji, podjęcie działań, a nawet skorzystanie ze środków prawnych.
A jeśli chodzi o współistnienie sąsiadów, domów i kompleksów mieszkaniowych, najlepiej odwołać się do ustawy o własności poziomej (ZGS) , która reguluje porządek wspólnego życia w społeczności, ogólne zasady mieszkania w budynku mieszkalnym oraz porządek postępowania w przypadku nieprzestrzegania przez kogokolwiek przepisów ustanowionych w tej ustawie.
W przypadku pojawienia się nieprzyjemnych zapachów w kuchni najlepszym rozwiązaniem będzie odwołanie się do art. 7.2 ustawy o własności poziomej (ZGS), który dotyczy niebezpiecznych, szkodliwych, irytujących, niezdrowych lub niezgodnych z prawem działań i opisuje porządek postępowania w przypadku wystąpienia takich sytuacji. Artykuł ten stanowi, co następuje:
Artykuł 7.2 LPH
„Właścicielowi i najemcy mieszkania lub lokalu zabrania się prowadzenia w nim lub w pozostałej części budynku działalności zabronionej przez prawo, która powoduje szkody w mieniu lub jest sprzeczna z ogólnymi przepisami dotyczącymi działalności irytującej, szkodliwej, niebezpiecznej lub niezgodnej z prawem”.
Przewodniczący wspólnoty z własnej inicjatywy lub na wniosek któregokolwiek z właścicieli lub lokatorów zażąda od osób prowadzących działalność zabronioną w niniejszym rozdziale natychmiastowego zaprzestania jej pod groźbą wszczęcia odpowiednich postępowań sądowych.
Jeżeli sprawca naruszenia kontynuuje swoje działania, prezes, za uprzednią zgodą rady właścicieli, zwołanej w tym celu, może wszcząć przeciwko niemu postępowanie o rozwiązanie umowy, które w przypadkach nieprzewidzianych w niniejszym artykule będzie rozpatrywane w ramach zwykłej procedury.
Po wniesieniu powództwa, wraz z potwierdzeniem oficjalnego zawiadomienia sprawcy naruszenia i poświadczeniem decyzji podjętej przez wspólnotę właścicieli, sędzia może, jako środek zapobiegawczy, nakazać natychmiastowe zaprzestanie niedozwolonej działalności pod groźbą kary za naruszenie prawa. Sędzia może również podjąć wszelkie niezbędne środki ostrożności w celu zapewnienia skuteczności nakazu zaprzestania działalności. Pozew powinien być wniesiony przeciwko właścicielowi i, w stosownych przypadkach, przeciwko najemcy lokalu mieszkalnego lub działki.
Jeżeli orzeczenie zostanie wydane na korzyść powoda, sąd może, oprócz ostatecznego zaprzestania niedozwolonej działalności i odpowiedniego odszkodowania, nakazać pozbawienie prawa do korzystania z lokalu mieszkalnego lub działki na okres nieprzekraczający trzech lat, w zależności od powagi naruszenia i szkody wyrządzonej społeczeństwu. Jeżeli sprawca naruszenia nie jest właścicielem, sąd może ogłosić ostateczne wygaśnięcie wszystkich jego praw dotyczących lokalu mieszkalnego lub działki, a także nakazać natychmiastowe eksmisję.
W przypadku niepowodzenia dialogu – działania sądowe.
W tym przypadku nieprzyjemny zapach wydobywający się z kuchni można uznać za irytujące, szkodliwe, a nawet niebezpieczne zjawisko, ponieważ oprócz tego, że jest irytujący lub szkodliwy dla zdrowia ze względu na swój nieprzyjemny zapach, może stać się niebezpieczny, jeśli na przykład stanowi nagromadzenie śmieci.
Jak wyjaśniono w artykule, ustawa o horyzontalnym posiadaniu nieruchomości (LPH) opisuje kroki, które należy podjąć w takich przypadkach. Pierwszym krokiem jest uzgodnienie z zarządcą budynku sposobu poinformowania właściciela lub najemcy odpowiedzialnego za zapachy. Jeśli jednak problem nie zostanie rozwiązany, zostaną podjęte działania prawne.
Na zebraniu wspólnoty mieszkaniowej właściciele uzgodnią wniesienie pozwu, który następnie zostanie rozpatrzony przez sąd, gdzie zostaną określone niezbędne środki.
