Po znacznym spadku liczby oficjalnie zatrudnionych osób rośnie samozatrudnienie, co idzie w parze z większą niestabilnością na rynku pracy. Przed debatą w Kongresie na temat reformy prawa pracy rząd podkreślił zmiany w obszarze zatrudnienia, które zaszły w ciągu ostatnich dwóch lat, jednak dane ukrywają rosnącą niestabilność i wzrost liczby niskoprodukcyjnych miejsc pracy.
Według najnowszego raportu argentyńskiego Ministerstwa Pracy, opartego na danych argentyńskiego zintegrowanego systemu emerytalnego (SIPA), od listopada 2023 r. utracono 270 852 oficjalne miejsca pracy z wynagrodzeniem (dane za październik 2025 r.). Z tej liczby 176 908 przypadło na sektor prywatny, 63 132 na sektor publiczny, a 30 812 na personel domowy. Jednocześnie liczba osób samozatrudnionych, zarejestrowanych w uproszczonym systemie podatkowym (monotributisti), wzrosła o 5,5%, dodając 112 284 pracowników w tej kategorii.
W międzyczasie udział pracowników sektora nieformalnego wzrósł o 0,3 punktu procentowego. W skali całego kraju zatrudnionych jest 12 941 000 pracowników, rozdzielonych między 15 głównych sektorów gospodarki. Spośród nich 7 272 000 jest zarejestrowanych, a 5 669 000 pracuje nieformalnie. Innymi słowy, około 5,6 miliona osób otrzymuje wynagrodzenie, nie opłacając składek emerytalnych.
W tym kontekście ekonomista Fernando Marull podkreślił, że spośród 400 000 niezależnych miejsc pracy utworzonych w ciągu ostatnich dwóch lat prawie 93 000 przypada na przemysł, a 116 000 na turystykę (branża hotelarska i restauracyjna).
Minister ds. deregulacji i transformacji państwa Federico Sturzenegger napisał na swoim koncie w mediach społecznościowych: „Rynek pracy przybiera nowe formy. Dlatego właśnie głosowanie 11 lutego (w sprawie reformy rynku pracy) jest tak ważne. Ale zmusza nas również do innego spojrzenia na dane”.
„Sytuacja jest bardziej niestabilna, dlatego reforma jest konieczna” – przyznał Marull, biorąc pod uwagę spadek liczby oficjalnie zatrudnionych pracowników w tych dwóch sektorach działalności.
Jednak Daniel Steingart, dyrektor ds. zrównoważonego rozwoju produkcji i kurator Argendata w Fundar, wyjaśnił, dlaczego zjawisko samodzielnego tworzenia miejsc pracy obserwuje się w obu sektorach w kontekście spadku produkcji przemysłowej i konsumpcji w restauracjach .
Według eksperta branża przechodzi bardzo trudny okres. Z wyjątkiem kilku pojedynczych przypadków zatrudnienia pracowników, ogólna sytuacja jest negatywna: zamknięto nieco ponad 2000 przedsiębiorstw przemysłowych i utracono prawie 57 000 oficjalnych miejsc pracy z ustalonym wynagrodzeniem.
„Część zamieszania wynika z tego, jak definiuje się tę branżę: chodzi o przekształcanie surowców w gotowy produkt. Zgodnie z tym kryterium zarówno przekształcanie mąki w budyń na sprzedaż, jak i produkcja pierścieni we własnym przedsiębiorstwie są formami procesu produkcyjnego, nawet jeśli nie wymagają typowej organizacji fabrycznej lub wysokiego poziomu wydajności” – wyjaśnił.
W praktyce obserwuje się odejście od tradycyjnych fabryk i równoległy wzrost liczby przedsiębiorstw rzemieślniczych, działających na mniejszą skalę i o bardziej ograniczonych zdolnościach produkcyjnych.
Należy pamiętać, że z punktu widzenia produkcji formalne zatrudnienie w przemyśle i samozatrudnienie w tym samym sektorze to zupełnie różne rzeczywistości. Ta ostatnia, jak zauważył Steingart, często wiąże się z logiką przetrwania i niskimi dochodami.
W przypadku sektora restauracyjnego i hotelarskiego w okresie od listopada 2023 r. do października 2025 r. odnotowano spadek poziomu oficjalnego zatrudnienia o 3%.
Jeśli chodzi o przyczyny tworzenia niezależnych miejsc pracy w tym sektorze, Steingart zauważył, że zatrudnienie związane z platformami dostawczymi ma pewien wpływ, chociaż nie wiadomo, w jakim stopniu wyjaśnia ono dynamikę sektora.
Steingart zauważył, że zatrudnienie związane z dostawami za pośrednictwem platform ma wpływ, chociaż nie wiadomo, w jakim stopniu wyjaśnia ono dynamikę sektora.
„Dane statystyczne nie są do końca jasne: Narodowy Instytut Statystyki i Spisu Ludności (INDEC) – poprzez Stałe Badanie Gospodarstw Domowych (EPH) – nadal ma trudności z klasyfikacją tego rodzaju pracy i faktycznie zmiany metodologiczne były rozważane jeszcze przed odejściem Marco Lavagni ze stanowiska . Część pracy na platformach można zaliczyć do kategorii restauracji, ponieważ wiąże się ona z dostawą posiłków, podczas gdy inna część może być uwzględniona w kategorii transportu lub logistyki. To powielanie sprawia, że pomiary nie są do końca dokładne” – wyjaśnił. „Może również wzrosnąć liczba małych przedsiębiorstw gastronomicznych, które działają bez rejestracji swoich pracowników” – dodał.
